Në kohët moderne ekzistenca e pakicave kombëtare, e grupeve etnike është karakteristikë për të gjithë shtetet dhe shoqeritë. Veçse numri dhe pesha specifike e grupimeve të tilla, problematikat politikosociale, ekonomike e psiko-kulturore të bashkëjetesës, të bashkëzhvillimit të tyre me shumicën e anëtarëve të shoqërisë janë të ndryshme në vende të ndryshme.
Mirëkuptimi i pakicave kombëtare, etnike etj. ka rëndësi të veçantë për stabilizimin social dhe zhvillimin e përshpejtuar pothuajse të të gjithë popujve të botës. Në Deklaratën e KSBE/OSBE, të miratuar në Kopenhagen në vitin 1990, ndër të tjera, theksohet se mbrojtja e minoriteteve kombëtare "është një faktor thelbësor paqeje, stabiliteti dhe demokracie" (Benoit - Rohmer F. 1996/7)
Problemet komplekse të minoriteteve janë acaruar më shumë sidomos gjatë dhjetëvjeçarit të fundit. Pas përmbysjes së sistemit komunist, rajone të gjera të Evropës Qendrore, Lindore e Jug-lindore, veçanërisht gadishulli i Ballkanit, u prekën nga konflikte etnike, e fetare. Konflikte të tilla në disa raste jo vetëm vunë në diskutim, kufi shtetërorë por çuan deri në ndryshimin e tyre.
Në rrethana të tilla të mbarsura me shpërpjestime, kontradita e sfida të shumëllojshme në të gjithë fushat e veprimtarive, problematika e minoriteteve po trajtohet gjithnjë më intensivisht si nga strukturat politike ndërkombëtare, ashtu edhe nga studiuesit e shkencave shoqërore, nga juristët etj. Duke qenë tejet komplekse, mjaft probleme të minoriteteve janë ende të diskutueshme. Madje ende i diskutueshëm është dhe përcaktimi i nocionit "minoritet kombëtar".
Studiuesit e shkencave shoqërore "ndjehen" në vështirësi për të formuluar një përcaktim të konceptit që të përgjithësojë karakteristikat aq të shumëllojshme të grupeve minoritare. Megjithkëtë, studiuesit e shkencave sociale dhe veçanërisht strukturat politike, social-kulturore e shkencore ndërkombëtare konsiderojnë si më të mirëpranuar përcaktimin e formuluar në projektin e protokollit shtesë të hartuar nga Asambleja Parlamentare e Këshillit të Europës në vitin 1993. Sipas këtij përcaktimi, i cili bazohet në idetë e profesor Koposartit, koncepti "minoritet kombëtar" shënon një numur personash në një shtet të cilët:
a. banojnë në teritorin e një shteti dhe janë shtetas të tij;
b. mbajnë lidhje të vjetra, të forta dhe të qëndrueshme me këtë shtet;ndrueshme me këtë shtet;
c. shfaqin karakteristika etnike, kulturore, fetare ose linguistike të veçanta;
d. ndonëse më të pakët në numur se pjesa tjetër e popullsisë së këtij shteti janë përfaqësues në mënyrë të mjaftueshme;
e. Janë të frymëzuar nga vullneti për të ruajtur kulturën, traditat, fenë ose gjuhën e tyre (Benoit- Rohmer F.1996:14)